به طور حتم یکی از مسائل مهمی که در دنیای امروزی باید از آن آگاه باشیم که تا جای ممکن از اختلافات شخصی و جمعی در امان بمانیم، حداقل حقوق فردی و حقوق جمعی است.
زمانی که آگاهی نسبی نسبت به قوانین جامعه و حقوق فردی در جامعه داشته باشیم میتوانیم از وقوع بسیاری از مشکلات حقوقی جلوگیری کنیم.
تامین خواسته و بررسی ماده 108 قانون آیین دادرسی مدنی یکی از مواردی است که باید از آن اطلاعات کافی داشته باشیم زیرا مفهوم تامین خواسته میتواند نقش زیادی در زندگی و دعاوی حقوقی و مطالبات ما داشته باشد. به عنوان مثال زمانی که ما از فردی طلبکار هستیم و دادخواست مطالبه وجه میدهیم، او میتواند در فاصله بین تحویل دادخواست تا شروع رسیدگی به آن، اقدام به فروش یا انتقال اموال خود کند و به این طریق دسترسی ما را قطع کند. در چنین مواقعی برای تسهیل دسترسی خواهان به حق قانونی خود، قانونگذار امکان تامین خواسته را پیش بینی کرده است. این امر به ویژه در مواردی که احتمال فرار از دین یا مخفی کردن اموال از سوی خوانده وجود دارد، از اهمیت بالایی برخوردار است. با تامین خواسته، خواهان میتواند اطمینان حاصل کند که در صورت احقاق حق، اموال خوانده برای اجرای حکم موجود خواهد بود.
اگر نمیدانید تامین خواسته چیست و چه مزایایی میتواند داشته باشد اصلا نگران نباشید. ما مطلب زیر را به کمک بهترین وکلای دادگستری تهیه کردیم تا شما را با این مفهوم حقوقی به طور کامل و به زبان ساده آشنا کنیم. پس حتما تا پایان همراه ما باشید.
💠 مشاوره با وکیل آنلاین 💠
تعریف قرار تامین خواسته
در بررسی کلمه به کلمه تامین خواسته باید بگوییم تامین در لغت به معنای ایمن کردن و خواسته نیز به معنای درخواست است. در اصطلاح حقوقی تامین خواسته یک تدبیر احتیاطی است که خواهان تا پایان دادرسی از طریق تامین خواسته عین خواسته یا معادل آن را از اموال خوانده توقیف میکند و مانع از نقل و انتقال آن تا زمان وصول طلب خود میشود.
در حقیقت اگر شخصی از دیگری طلبی داشته و یا مالی به او امانت داده باشد، ولی بعد از مدتی وی اقدامی در جهت پرداخت بدهی خود و یا استرداد مال امانتی نکند، قانونگذار به طلبکار یا صاحب مال این حق را داده است که بدون آگاه شدن بدهکار، به میزان طلب یا مال خود، اموال او را به وسیله دادگاه توقیف و علیه او اقامه دعوا کند. به این درخواستی که طلبکار برای توقیف اموال بدهکار داده قرار تامین خواسته گفته میشود.
به عبارتی تامین خواسته به عنوان یکی از ابزارهای مهم در آیین دادرسی مدنی، با هدف تضمین اجرای احکام صادره و جلوگیری از تضییع حقوق طرفین طراحی شده است. در واقع، تامین خواسته نوعی اقدام پیشگیرانه است که به خواهان اجازه میدهد تا قبل از صدور حکم قطعی، اموال خوانده را به عنوان ضمانت اجرایی توقیف کند. این امر به ویژه در مواردی که احتمال فرار از دین یا مخفی کردن اموال از سوی خوانده وجود دارد، از اهمیت بالایی برخوردار است.
به موجب ماده ۱۰۸ قانون آیین دادرسی مدنی: «خواهان ميتواند قبل از تقديم دادخواست يا ضمن دادخواست راجع به اصل دعوا يا در جريان دادرسي تا وقتي كه حكم قطعي صادر نشده است در موارد زير از دادگاه درخواست تامين خواسته نمايد و دادگاه مكلف به قبول آن است :
-
دعوی مستند به سند رسمی باشد: اگر ادعای خواهان مبتنی بر یک سند رسمی مانند سند مالکیت، عقدنامه یا اجاره نامه باشد، دادگاه موظف است درخواست تامین خواسته را بپذیرد. سند رسمی به دلیل اعتبار و اطمینانی که دارد، شانس موفقیت درخواست را افزایش میدهد.
-
خواسته در معرض تضییع یا تفریط باشد: اگر اموالی که خواهان ادعای حق بر آن دارد، در معرض از بین رفتن، نابودی یا انتقال به شخص دیگری باشد، دادگاه میتواند برای حفظ این اموال، دستور توقیف صادر کند. به عنوان مثال، اگر کسی قصد فروش ملکی را داشته باشد که موضوع دعوای دیگری است، خواهان میتواند درخواست تامین خواسته کند تا از فروش ملک جلوگیری شود.
-
در مواردی از قبیل اوراق تجاری واخواست شده: در مورد اوراق تجاری مانند چکهای برگشتی، قانونگذار به دادگاه اجازه داده است تا بدون بررسی دقیق ادعا، دستور تامین خواسته صادر کند. این امر به دلیل اهمیت ویژه اوراق تجاری و ضرورت حفظ حقوق دارنده این اوراق انجام میشود.
-
پرداخت خسارت احتمالی: اگر خواهان نگران باشد که با درخواست تامین خواسته، به طرف مقابل خسارتی وارد شود، میتواند این خسارت را به صورت نقدی به دادگاه پرداخت کند. بدین ترتیب، اگر در نهایت حکم به نفع خوانده صادر شود، خسارت وارده به وی از محل این مبلغ جبران خواهد شد.
تبصره : تعيين ميزان خسارت احتمالي با در نظر گرفتن ميزان خواسته به نظر دادگاهي است كه درخواست تأمين را مي پذيرد صدور قرار تأمين موکول به ايداع خسارت خواهد بود.»
چه شرایطی باید وجود داشته باشد تا قرار تامین خواسته صادر گردد؟
مطابق ماده ۱۰۸ آیین دادرسی مدنی، برای آنکه دادگاه بتواند قرار تامین خواسته صادر کند، مجموعه ای از شرایط مشخص شده است. یکی از این شرایط اساسی، تقدیم دادخواست رسمی توسط کسی است که مدعی حق است (خواهان یا طلبکار). به عبارت سادهتر، اگر فردی مدعی حقی باشد و بخواهد دادگاه برای حفظ این حق او اقدامی انجام دهد، ابتدا باید به صورت کتبی و با رعایت تشریفات قانونی، دادخواستی را به دادگاه ارائه کند. دادگاه نیز موظف است تنها در صورتی به درخواست تامین خواسته رسیدگی کند که این دادخواست به طور کامل و صحیح تنظیم شده باشد. در غیر این صورت، دادگاه نمیتواند اقدامی در این خصوص انجام دهد.
اما شرایط دیگری که باید وجود داشته باشد تا دادگاه قرار تامین خواسته صادر کند از قرار زیر است:
1- مُنَجّز یا قطعی بودن خواسته
شاید برای اکثر شما این سوال پیش آید که منجز بودن خواسته یعنی چه؟
منجز یعنی خواسته خواهان حال شده باشد و در زمان حاضر وجود داشته و به عبارتی زمان مطالبه آن فرا رسیده باشد. پس اگر طلب خواهان برای ماه یا ماه های دیگر است نمیتواند اکنون اقدام به توقیف اموال بدهکار کند. باید موعد طلب رسیده باشد.
البته وکیل دادگستری میگوید در صورتی که خواهان دارای سند رسمی باشد و یا بتواند به دادگاه ثابت کند که خواسته در معرض تضییع و تفریط قرار گرفته و تا رسیدن زمان مطالبه ممکن است از بین برود، دادگاه ممکن است استثنا قائل شده و قرار تامین خواسته را صادر کند.
2- معلوم بودن میزان خواسته
برای اینکه دادگاه بتواند به درخواست طلبکار برای توقیف اموال بدهکار رسیدگی کند، باید بداند که طلبکار دقیقاً چه مقدار پول یا چه مالی را طلب دارد.
تعیین دقیق میزان طلب، به دادگاه کمک میکند تا بتواند تصمیم درستی اتخاذ کند و حقوق طرفین دعوا را به درستی رعایت کند.
نمود. این امر به منظور جلوگیری از صدور قرار تامین به صورت سلیقهای و همچنین حفظ حقوق طرفین دعوا، از اهمیت ویژهای برخوردار است.
3- معین و مشخص بودن خواسته
در دعاوی مالی، مشخص بودن عین یا کالای مورد مطالبه از اصول اساسی است. این اصل حقوقی ایجاب میکند که طلبکار، خواسته خود را به نحوی توصیف نماید که امکان شناسایی و تفکیک آن از سایر اشیاء و حقوق مالی میسر باشد.
تودیع خسارت احتمالی چیست؟
در موارد بسیاری، قانونگذار برای اطمینان از رعایت حقوق طرفین دعوی، شرایطی را پیشبینی کرده است. یکی از این شرایط، الزام خواهان به تودیع مبلغی تحت عنوان "خسارت احتمالی" است. این الزام در بند د ماده ۱۰۸ قانون آیین دادرسی مدنی به صراحت بیان شده است.
به عبارت سادهتر، زمانی که فردی دادخواستی را علیه دیگری مطرح میکند، ممکن است دادگاه از وی بخواهد که مبلغی را به عنوان تضمین نزد دادگاه تودیع کند. این مبلغ، که میزان آن توسط قاضی تعیین میشود، به عنوان یک نوع ضمانت در نظر گرفته میشود. اگر در نهایت مشخص شود که ادعای خواهان بیاساس بوده و او در دعوی پیروز نشده است، این مبلغ به طرف مقابل پرداخت خواهد شد تا خساراتی که به دلیل طرح این دعوی بیمورد متحمل شده است را جبران کند.
اما چرا قانونگذار چنین شرطی را وضع کرده است؟ هدف اصلی از تعیین خسارت احتمالی، جلوگیری از طرح دعاوی بیمورد و حفظ حقوق طرف مقابل است.
نحوه صدور قرار تامین خواسته
با توجه به اهمیت قرار تامین خواسته در جریان دعاوی حقوقی، بهتر است به بررسی دقیقتر مراحل و شرایط صدور آن بپردازیم.
همانطور که پیش تر اشاره شد، خواهان دعوا میتواند با تنظیم دادخواستی، از دادگاه تقاضای صدور قرار تامین خواسته نماید.
یکی از نکات قابل توجه در دعاوی حقوقی، امکان درخواست تامین خواسته حتی قبل از طرح دعوی اصلی است. اگر شرایط قانونی برای صدور قرار تامین خواسته فراهم باشد، دادگاه میتواند به نفع خواهان تصمیم گیری کند. در چنین مواردی، خواهان موظف است ظرف ده روز از تاریخ صدور قرار، دعوی اصلی خود را مطرح نماید. در غیر این صورت به موجب ماده 112 قانون آیین دادرسی مدنی، دادگاه به درخواست خوانده، قرار تامین خواسته را لغو خواهد کرد.
اما نکته مهم دیگری که وجود دارد این است که اگر اول دعوای اصلی را مطرح نمودید، تا زمانی که حکم قطعی صادر نشده و پرونده در حال رسیدگی است و یا حتی همزمان با تنظیم دادخواست دعوای اصلی میتوانید تقاضای صدور قرار تامین خواسته طبق ماده 108 قانون آیین دادرسی مدنی کنید.
برای این کار، کافی است به یکی از دفاتر خدمات الکترونیک قضایی مراجعه کرده و با تکمیل فرم های مربوطه، دادخواست خود را ثبت کنید. پس از ثبت، سیستم به صورت خودکار پیامکی مبنی بر ثبت موفقیت آمیز دادخواست برای شما ارسال خواهد کرد.
پس از ثبت دادخواست: پرونده شما به یکی از شعب دادگاه ارجاع میشود و قاضی موظف است در اسرع وقت به درخواست شما رسیدگی کند. نکته قابل توجه این است که دادگاه بدون اطلاع قبلی به طرف مقابل و صرفاً با بررسی مدارک و مستندات ارائه شده توسط شما، میتواند قرار تامین خواسته را صادر کند.
آیا خوانده میتواند به قرار تامین خواسته اعتراض کند؟
سوال پرتکراری که از وکیل دادگستری پرسیده میشود این است که آیا خوانده حق اعتراض به قرار تامین خواسته را دارد؟ پاسخ این سوال بله است. خوانده این حق را دارد که نسبت به قرار تامین صادر شده بر علیه او اعتراض کند.
این موضوع در ماده ۱1۶ قانون آیین دادرسی مدنی مورد حکم قرار گرفته است. به موجب این ماده: «قرار تامین به طرف دعوا ابلاغ میشود، نامبرده حق دارد ظرف 10 روز به این قرار اعتراض نماید. دادگاه در اولین جلسه به اعتراض رسیدگی نموده و نسبت به آن تعیین تکلیف مینماید.»
شایان ذکر است که چنانچه در نهایت حکم به نفع خواهان صادر نشود، خوانده میتواند خسارات وارده ناشی از اجرای قرار تامین را مطالبه نماید. قانونگذار در این خصوص مهلت بیست روزه از تاریخ صدور حکم نهایی را برای طرح دعوی خسارت تعیین کرده است. بدین معنی که چنانچه خوانده ظرف این مهلت اقدام به مطالبه خسارت ننماید، حق وی برای طرح دعوی ساقط شده و مبلغی که خواهان به عنوان تضمین خسارت احتمالی تودیع کرده است، به وی مسترد خواهد شد.
در صورت اعتراض خوانده به قرار تامین، دادگاه ضمن ابلاغ این اعتراض به خواهان، از وی جهت ارائه دفاعیات احتمالی مهلت میطلبد. پس از طی مراحل قانونی و بررسی ادعاهای طرفین، دادگاه رأی قطعی خود را در خصوص اعتراض به قرار تامین صادر خواهد نمود.
آثار صدور قرار تامین خواسته
احتمالا تا اینجای مطلب بررسی ماده 108 قانون آیین دادرسی مدنی برای شما هم این سوال ایجاد شده است که صدور قرار تامین خواسته چه آثاری دارد؟ در پاسخ باید بگوییم که صادر کردن صدور قرار تامین، اقدامی است که در راستای حفظ حقوق خواهان و جلوگیری از تضییع اموال موضوع دعوی صورت میگیرد. این قرار، آثار حقوقی متفاوتی بر خواهان، خوانده و حتی اشخاص ثالثی که به نوعی با مال مورد نظر در ارتباط هستند، میگذارد. که به ترتیب زیر است:
-
آثار صدور قرار تامین نسبت به خواهان: با صدور قرار تامین، خواهان نسبت به سایر طلبکاران خوانده، حق تقدم پیدا میکند. به عبارت سادهتر، در صورت محکومیت خوانده و حصول نتیجه به نفع خواهان، وی میتواند پیش از سایر طلبکاران، از اموال توقیف شده طلب خود را وصول نماید. همچنین، این قرار تضمینی برای خواهان است تا بتواند به نتیجه مطلوب در دعوی خود امیدوار باشد.
-
آثار صدور قرار تامین نسبت به خوانده: مهمترین اثر صدور قرار تامین بر خوانده، محدود شدن حق تصرف و تملک وی نسبت به مال توقیف شده است. خوانده دیگر نمیتواند مال را به هر نحو به دیگری منتقل کند یا آن را به نحوی از انحاء مورد استفاده قرار دهد. این محدودیت تا زمانی که به حکم قطعی در دعوی رسیدگی شود، ادامه خواهد داشت. البته، در صورت پیروزی خوانده در دعوی اصلی، وی میتواند خساراتی را که به دلیل اجرای قرار تامین متحمل شده است، از خواهان مطالبه نماید.
-
آثار صدور قرار تامین نسبت به ثالث: چنانچه مالی که قرار تامین بر آن صادر شده است، نزد شخص ثالثی نگهداری شود، این شخص نیز ملزم به رعایت قرار تامین خواهد بود. به عبارت دیگر، ثالث نمیتواند مال مورد نظر را به دیگری منتقل کند یا آن را به نحوی از انحاء مورد استفاده قرار دهد.
نحوه رفع اثر از قرار تامین خواسته
بعد از آنکه قرار تامین صادر شد، معادل میزان طلب خواهان، اموال خوانده توقیف میشود. اما این سوال ایجاد میشود که آیا میتوان از این اموال توقیف شده رفع اثر کرد؟
باید پاسخ بدهیم که بله. مطابق با مواد 118 و 120 آیین دادرسی مدنی شرایطی وجود دارد که اگر وجود داشته باشند، خوانده میتواند درخواست رفع اثر از قرار تامین بدهد.
مثلا زمانی که خوانده بدهی خود را به حساب خواهان و یا حساب صندوق دادگستری واریز کند، میتواند درخواست رفع اثر از قرار تامین را بدهد. همچنین اگر حکم قطعی بر علیه خواهان صادر شود و یا آنکه خواهان دعوای خود را مسترد کند، از قرار تامین صادر شده رفع اثر میشود.
دادخواست تامین خواسته مهریه
بانوان زیادی از وکیل طلاق سوال میپرسند که آیا میتوانند برای وصول مهریه خود دادخواست تامین خواسته نسبت به مهریه بدهند؟ جواب وکیل به این سوال مثبت است.
همانطور که میدانیم، سند ازدواج به عنوان یک سند رسمی، مبنای مطالبه مهریه توسط زوجه محترم است. قانونگذار نیز با در نظر گرفتن اهمیت این موضوع، طبق بند الف ماده ۱۰۸ قانون آیین دادرسی مدنی امکان درخواست صدور قرار تامین خواسته را برای زوجه فراهم کرده است. به این معنا که زن میتواند بدون نیاز به پرداخت هیچگونه خسارت احتمالی، از دادگاه درخواست کند تا به صورت موقت اموالی از شوهر توقیف شود تا در زمان رسیدگی به دعوی، امکان اجرای حکم و وصول مهریه وجود داشته باشد.
با این حال، در عمل رویه ای متفاوت در پیش گرفته میشود. اغلب اوقات، اداره ثبت اسناد اقدام به صدور اجراییه نسبت به مهریه مندرج در سند ازدواج میکند و در صورت وجود اموال قابل توقیف، نسبت به توقیف آنها اقدام مینماید. به همین دلیل، درخواست صدور قرار تامین خواسته در خصوص مهریه، کمتر مطرح میشود.
اما باید توجه داشت که عدم صدور این قرار، ممکن است در برخی موارد مشکلاتی را برای زوجه ایجاد کند، به ویژه در مواردی که اموال شوهر به سرعت در حال نقل و انتقال است یا احتمال فروش آنها وجود دارد. در چنین مواردی، صدور قرار تامین خواسته میتواند به عنوان یک ابزار تضمینی برای حفظ حقوق زن عمل کند.
اعتراض تامین خواسته مهریه
در ابتدا باید بدانید که مهریه به دو دسته اصلی تقسیم میشود: مهریهای که زن هر زمان بخواهد میتواند مطالبه کند (عند المطالبه) و مهریهای که پرداخت آن منوط به توانایی مالی مرد است (عند الاستطاعه). تفاوت اساسی این دو نوع مهریه در نحوه مطالبه و وصول آن است.
در مهریه عندالاستطاعه، زن نمیتواند به راحتی مرد را مجبور به پرداخت کند. حتی نمیتوان او را ممنوع الخروج کرد یا اموالش را به زور توقیف کرد. تنها در صورتی که مرد مالی داشته باشد که قابل توقیف باشد، آنگاه بخشی از آن برای پرداخت مهریه اختصاص مییابد. اما اگر مرد مالی نداشته باشد، وصول مهریه بسیار دشوار خواهد بود و ممکن است زن نتواند به حق خود برسد.
اعتراض به تامین خواسته مهریه، اعتراضی است که زوج در خصوص درخواست تامین خواسته زوجه در طی یک مهلت ده روزِ به دادگاه مربوطه تسلیم می نماید.
به عبارتی، اعتراض به تامین خواسته مهریه، مطابق مقررات علیرغم آن که قرار تامین پس از ابلاغ به خوانده و طی مهلت ۱۰ روزه اعتراض وی، قابل رسیدگی و نقض است، اجرای این قرار باید به صورت فوری پس از ابلاغ انجام پذیرد.
در مواردی که ابلاغ فوری ممکن نباشد و خطر تضییع یا تفریط موضوع دعوی وجود داشته باشد، دادگاه مجاز است دستور اجرای فوری قرار تامین را صادر نماید. قابل توجه است که در خصوص قرار تامین خواسته مهریه، به موجب ماده 119 قانون آیین دادرسی مدنی، تصمیم دادگاه مبنی بر قبول یا رد تامین، قطعی بوده و امکان تجدید نظر خواهی از آن وجود ندارد.
دادخواست تامین خواسته برای چک و سفته
مطابق مقررات حاکم بر چک و سفته، واخواست این اوراق بهادار پیش از طرح دعوی و درخواست صدور قرار تامین، امری ضروری است. بدین ترتیب، برای چک باید گواهی عدم پرداخت (برگشت خوردن چک) اخذ شود و برای سفته نیز واخواست قانونی صورت پذیرد. با انجام این تشریفات، طلبکار میتواند بدون تودیع خسارت احتمالی، درخواست صدور قرار تامین را مطرح نماید.
شایان ذکر است که عدم انجام تشریفات واخواست مانع از طرح دعوی و صدور قرار تامین نیست؛ لیکن در چنین حالتی، دادگاه معمولاً صدور قرار تامین را منوط به تودیع خسارت احتمالی مینماید. با این حال، طبق ماده 23 قانون صدور چک، با توجه به قابلیت اجرای فوری چک و صدور اجراییه بدون نیاز به طی تشریفات دادرسی، درخواست صدور قرار تامین نسبت به اصل مبلغ چک، عملاً منافاتی با ماهیت چک نداشته و از لحاظ حقوقی قابل طرح است؛ هرچند از نظر عملی، نیازی به طی این مرحله نمیباشد
البته نکته ی مهم و قابل توجهی وجود دارد، مطابق بند ج ماده 108 قانون آیین دادرسی مدنی، در صورتی که دارنده چک، در مهلت قانونی، اقدام به ارائه آن به بانک و دریافت گواهی عدم پرداخت ننماید یا اوراق تجاری دیگر، در موعد مقرر واخواست نشوند، صدور قرار تامین خواسته علیه ظهرنویس، بدون تودیع خسارت احتمالی، فاقد وجاهت قانونی است.
به عبارت سادهتر، اگر شخصی که چک یا اوراق تجاری دیگری را در اختیار دارد، به موقع برای دریافت وجه آن اقدام نکند، نمیتواند بدون اینکه خسارتی که ممکن است به طرف مقابل وارد شود را تامین کند، از دادگاه تقاضای توقیف اموال ظهرنویس را نماید. این امر به این دلیل است که ظهرنویس نیز ممکن است در اثر تاخیر دارنده چک یا اوراق تجاری، متحمل خساراتی شود.
صدور قرار تامین خواسته در مسائل کیفری
مطابق با مواد 107 تا 113 قانون آیین دادرسی کیفری اگر از وقوع جرم ضرر و زیانی به شاکی وارد آید، شاکی این امکان را دارد که هم در مرحله دادسرا و هم در مرحله دادگاه درخواست صدور قرار تامین خواسته نماید و هم زمان با ابلاغ و یا قبل از ابلاغ اقدام به اجرای آن و توقیف اموال متهم بدون پرداخت خسارت احتمالی کند.
حتی در موردی که شاکی دادخواست تامین را در دادگاه مطرح نکرده باشد، قاضی میتواند قرار تامین خواسته را صادر کند. ولی چنانچه دادخواست تامین تا پیش از پایان دادرسی داده نشود، دادگاه به درخواست متهم از قرار صادره رفع اثر خواهد کرد.
همچنین اگر پرونده بنا به هر دلیلی از جمله صدور قرار منع یا موقوفی تعقیب مختومه گردد، پس از صدور رای قطعی از قرار تامین صادر شده رفع اثر خواهد شد.
نکات پایانی در مورد قرار تامین خواسته
در خصوص ماده 108 قانون آیین دادرسی مدنی که همان قرار تامین خواسته است، نکاتی وجود دارد که در ادامه به آنها اشاره میکنیم:
-
صدور قرار تامین خواسته نسبت به مال منقول مثل خودرو، وجه نقد و... باعث میشود که خوانده نتواند از آنها استفاده کند. ولی این امر در مورد مال غیرمنقول اجرایی نیست و خوانده میتواند با وجود توقیف خانه، همچنان از آن استفاده کند.
-
بعد از صدور قرار تامین و توقیف مال، هر نوع معاملهای نسبت به آن غیر نافذ است. حتی از جهت کیفری هم به موجب ماده ۶۶۳ قانون تعزیرات دخالت و یا تصرف غیرمجاز در اموال و اشیای توقیف شده جرم شناخته شده و برای مجازات در نظر گرفته شده است.
-
اگر مالی که به موجب قرار تامین باید توقیف شود، نزد ثالث باشد، قرار تامین به ثالث ابلاغ میشود.
-
درصورتی که مال معرفی شده برای توقیف در یک حوزه قضایی دیگر قرار داشته باشد، توقیف آن از طریق اعطای نیابت قضایی انجام میگیرد.
-
توقیف مزایا و حقوق کارمندان دولت و... نیز قابل توقیف به وسیله قرار تامین است؛ به این صورت که اگر متاهل باشند یک چهارم و اگر متاهل نباشند یک سوم حقوق آنها توقیف میگردد. حقوق بازنشستگی هم تا یک چهارم آن قابل توقیف است.
کلام آخر
با توجه به فوریت موضوع و پیچیدگی های حقوقی آن، پیشنهاد میشود از مشاوره وکلای پایه یک با تجربه استفاده نمایید. این متخصصان حقوقی با بهره گیری از دانش و مهارت خود، بهترین راهکار را برای حفظ حقوق شما ارائه خواهند داد و از بروز هرگونه خسارت احتمالی جلوگیری خواهند کرد.
ما در این راستا کنار شما هستیم، با تکیه بر سالها تجربه و دانش حقوقی گسترده، گروه وکلای وکیل وند، آماده است تا در تمامی امور حقوقی شما، از مشاوره تا پیگیری پرونده های قضایی، همراه و پشتیبان شما باشد. تیم متخصص ما با رویکردی حرفهای و متعهدانه، بهترین راهکارها را برای حل مشکلات حقوقی شما ارائه میدهد.
با وکیل وند، دسترسی به خدمات حقوقی به سادگی چند کلیک فاصله است. ما با ارائه خدمات آنلاین، امکان مشاوره و پیگیری پروندهها را در هر زمان و مکان برای شما فراهم کردهایم.
